Marchew zwyczajna
Jest to roślina uprawna dwuletnia, o korzeniu wrzecionowatym, najczęściej czer-wonopomarańczowym, liściach 2-3-krotniepierzastych, przyjemnie pachnących. W drugim roku wyrasta łodyga rozgałęziona, kanciasta, z liśćmi naprze-mianległymi, pierzastymi, zakończona baldachem złożonym. Kwiaty są białe. Owocem jest szczeciniasta podwójna roz-łupnia (w dole na prawo). Gatunek ten, rosnący dziko na suchych zboczach lub na łąkach, ma korzeń biały i ciemnoczerwony kwiat pośrodku baldacha (w dole na lewo).
Marchew uprawna ma wiele odmian: o korzeniu długim, walcowatym, kulistym, pomarańczowym, żółtym lub czerwonym. Uprawia się ją w ogrodach i w polu.
Używany jest świeży, dojrzały korzeń (Radix Dauci sativi) utarty na drobnej tarce lub świeży sok (może być zagęszczony). Największe znaczenie ma duża ilość witamin i prowitamin - A, C i kompleksu witaminy B, cukru, pektyn i barwników. Świeży korzeń, a głównie zawarte w nim karoteny (prowitamina A) poprawiają ostrość widzenia i widzenie o zmroku.
Znane jest również jego działanie prze-ciwrobaczycowe (wypędza glisty ludzkie i owsiki). Jest środkiem moczopędnym i reguluje trawienie, zwłaszcza u dzieci. Sok z marchwi jest znanym lekarstwem przeciw zapaleniu migdałków u dzieci.
Okres kwitnienia: VI-IX
